Zaligverklaring Paus Johannes Paulus II

Paus Johannes Paulus II wordt morgen zalig verklaard, dit tot grote vreugde en dankbaarheid van veel kaholieke gelovigen. De Nederlandse bischoppen hopen dat Paus Johannes Paulus II na zijn zaligverklaring voor nog meer mensen, binnen en buiten de kerk een bron van inspiratie en bemoediging mag zijn.

Vlak na de dood van paus Johannes Paulus II was er al de roep om hem heilig te verklaren maar Paus Benedictus XVI vond dat hij wel moest voldoen aan alle voorwaarden. Voor de zaligverklaring één wonder, voor de heiligverklaring twee wonderen.

In januari van dit jaar heeft een medische commissie na 2 jaar onderzoek vastgesteld dat de genezing van de Franse non Marie Simon Pierre, wonderbaarlijk oftewel medisch onverklaarbaar is. Zij leed aan een ernstige vorm van Parkinson, een gebed tot de Paus na zijn dood zou haar hiervan genezen hebben.

De zaligverklaring zal plaatsvinden in Rome en Paus Benedictus XVI zal de plechtigheid persoonlijk leiden. Er worden prominenten verwacht uit de hele wereld, de Nederlandse regering zal vertegenwoordigd worden door Piet Hein Donner. Ook Mahmoud Abbas stuurt 2 hoge ambtenaren om de heilige mis bij te wonen, Hanna Amira (PLO EC) en Ziad Bandak, presedentieel adviseur voor Palestijns-Christelijke zaken. Hij omschrijft de Paus als een vriend van het Palestijnse volk en de PLO, een trouw voorvechter voor het eindigen van de Israëlische bezetting en een onafhankelijke Palestijnse staat. Ook haalt hij de speciale vriendschappelijke band aan van de Paus met Yasser Arafat.

De speciale band van de Paus met Arafat gaat terug naar het jaar 1982, hier had voor het eerst een ontmoeting plaats tussen hun beiden. De ontmoeting van de Paus met Arafat, hoofd van een terroristische organisatie, verantwoordelijk voor vele doden onder onschuldige burgers stuitte op nogal wat kritiek, zeker vanuit Israël en joodse hoek. Het Vaticaan verdedigde de ontmoeting destijds als een poging van de Paus om vrede en wederzijds begrip te kweken. Het feit dat iemand op audiëntie kwam bij de Paus betekende niet persé dat de visie en het handelen van die persoon werd goedgekeurd. Kardinaal Willebrands woordvoerder van de Paus in deze zaken opperde dat de Joden  het bezoek van Arafat niet moesten interpreteren als een vijandige daad tegen het Joodse volk en de staat Israël. Paus Johannes Paulus II  stelde immers dat Arabische erkenning van de staat Israël een fundamentele voorwaarde was voor vrede in het Midden-Oosten. Dit standpunt zou enig gewicht gedragen hebben als de Paus zelf de staat Israël erkend had. Van het feit dat dit nog jaren duurde werd door Arafat handig gebruik gemaakt. Hij prees de Paus dan ook voor zijn weigering om Israël te erkennen zolang er geen Palestijnse staat was.De erkenning dat de Joden recht hadden op een eigen staat kwam pas in 1987, officiële betrekkingen werden pas aangegaan eind 1993 na het Israël-PLO akkoord.

Terwijl  de terroristische aanslagen onder leiding van Arafat voortduurden en de Paus elke vorm van geweld bleef afwijzen vormde dit geen belemmering voor hun vriendschap. De vriendschap kreeg in 1994 een permanent en officieel karakter wat leidde tot de vestiging van een PLO kantoor in Vaticaanstad. In het jaar 2000 werd er een officieel verdrag gesloten tussen het Vaticaan en de PLO. De laatste ontmoeting tussen de Paus en Arafat vond plaats in oktober 2001, een  periode waarin  het geweld gericht op Israëlische burgers dramatisch escaleerde. Het Vaticaan meldde over deze ontmoeting dat Arafat, de Paus had verzekerd dat het Palestijnse volk vrede wilde en elke vorm van terrorisme veroordeelde. 

De dood van Arafat, november 2004 werd door het Vaticaan omschreven als het verlies van een leider met groot charisma, een leider die hield van zijn volk en hen trachtte te leiden naar een onafhankelijke staat. In een telegram verzonden uit naam van Paus Johannes Paulus II  werd het medeleven uitgesproken voor de nabestaanden en het Palestijnse volk. 

Op basis van het in 2000 gesloten verdrag tussen de PLO en het Vaticaan zijn er nog regelmatig contacten over en weer, hiermee lijkt de katholieke kerk voorals nog zijn positie in de Palestijnse gebieden te kunnen waarborgen. Hoe dit in de toekomst gaat verlopen nu Hamas en Fateh zich hebben verzoend moet nog blijken.

• < Vorige
• Volgende >